★ Because I'm a {HERO} ★

มันดูแย่จังเลยนะคะ เข้าถึงอารมณ์อารมณ์เลย ว่าตอนนี้เป็นยังไง

ยังไงก็ หายไวไว นะคะ


ไปพักจิตใจ เที่ยว หรือ ทำอะไรที่ไม่เคยทำก็ได้ มันอาจช่วยได้นะคะ

อา .. ไม่รู้หรอกนะฮ่ะว่าเครียดเรื่องอะไรอยู่ แต่ถ้าปล่อยวางได้ ก็ปล่อยไปก่อน ซักพักนึงก็ยังดี อย่าปล่อยให้มันกดดันมากฮ่ะ

ถ้าร้องไห้เพราะไปนึกถึงเรื่องแย่ๆ ก็พยายามอย่าคิดถึงมันนะครับ พยายามเลี่ยง เหมือนผมทุกๆวันนี่แหละ พยายามไม่นึกถึงอะไรแย่ๆ ไม่ว่าจะเกิดขึ้นแล้ว หรือยังไม่เกิด อย่าคิดมากน่อ =A=~

พูดถูกแล้วฮ่ะ ตัวเองเท่านั้นแหละ ที่จะช่วยได้ในเรื่องนี้ แต่ก็ ฟังคำแนะนำคนอื่นหน่อยนะฮ่ะ ยังไงก็เป็นห่วงอยู่ดีแหละนะ !

มันต้องมีแหละ อะไรที่ทำแล้วสบายใจ หาให้เจอละกันฮ่ะ ยังไงก็หายไวไวน่อ อย่าคิดมาก คนเราเกิดมามีขึ้นมีลงเน้~~! พักซะบ้าง เดี๋ยวมันจะเกินลิมิต

..........เข้าใจความรู้สึกนี้ค่ะ
ร้องไห้ได้ทุกวี่ทุกวันตลอดเวลา จริงๆ
ถึงไม่รู้ว่าเครียดอะไร แต่แนะนำให้อยู่คนเดียว ทำจิตใจให้สงบ แล้วไม่ต้องไปคิดถึงมัน พยายามลืมๆมันไปซะ....

แน่นอนค่ะ เรื่องเครียดขนาดนี้น่ะ จัดการด้วยตัวเองดีที่สุด

อย่าคิดมากนะคะ ก็ขอให้หายไวๆละกัน ความรู้สึกแบบนี้ไม่ดีเอาซะเลยล่ะค่ะ

เหวอ~~*

สภาพแบบนี้ไม่ได้น่าทุเรศรึว่าดูไม่ดีอะไร
อิชั้นคิดว่าสภาพแบบนี้น่าจะเรียกว่า"สภาพที่เราล้าที่สุด"
ก็มีบ้างที่ก็ต้องเสียใจ ร้องไห้บ้างก็ไม่แปลกหรอกคะU_U
อิชั้นก็เปนบ่อย ร้องจนไม่รู้จะร้องอะไรแล้วคะ ถ้าอิชั้นไม่ไหว อิชั้นก็จะร้องออกมา ไม่เกบอาการมันไว้ ถ้าเกบมันไว้/สะสมไว้เยอะๆ มันจะถ่าโถมทำร้ายเราได้อย่างร้ายแรงภายในครั้วเดียว พูดง่ายๆก็คือ ระเบิดอารมณ์น่ะคะ(ระเบิดอิชั้นนิคือ ทั้งโมโห ทั้งร้องไห้)
หัวอกคนงานเยอะ ต้องลองยืนหยัดด้วยตัวเองคะ แล้วทุกอย่างจะดีได้เอง>_<///*
คนที่จะช่วยเราได้มากที่สุด ก็ตัวเราเองนี่ละคะU_U
สู้ๆนะคะ จะเป็นกำลังใจให้นะคะ

PS* สู้ต่อไป ห้ามหันหลังกลับมามองข้างหลังเด็ดขาดนะคะ >O< สู้ค่ไปข้างหน้า ทำให้ดีที่สุดคะ>w<////* ไฟโตะๆๆๆๆๆ=A=////*

รับโดฯอินุไคเพิ่มมั้ยคะ ??

ป.ล.ขอโทษนะพี่น้ำ ผมพูดได้แค่นี้ พูดไม่เก่งอ่ะ -*-

หนูก็เคยเป็นอ่ะค่ะ แต่ไม่ได้ร้องไห้ แต่อารมณ์รุนแรง โมโหง่าย ขึ้นเท่านั้นอ่ะค่ะ พอเวลาที่ใครทำอะไรไม่ถูกใจ หนูจะตวาดใส่ บางทีอาจจะมีขั้นลงไม่ลงมือกันด้วย แต่หนูก็ไม่ได้ไปหาหมอซักทีอ่ะนะคะ แต่หนูเป็นแค่พักเดียว
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ พยายามอย่าคิดถึงเรื่องเก่าๆ ทำในสิ่งที่เราทำแล้วรู้สึกว่า สบายใจก็ทำไปเถอะค่ะ
อาจจะช่วยให้ดีขึ้นก็ได้

ขอให้ผ่านพ้นช่วงนี้ไปให้ได้นะ แล้วก็คงจะเข้าใจตัวเองมากขึ้น

สู้ๆนะงับมันจะเครียดตลอดไปมันไม่ดีหรอกนะงับ
มันต้องมีมั้นสิที่เรื่องดีๆเข้ามานะงับ^^

สู้ๆนะงับมันจะเครียดตลอดไปมันไม่ดีหรอกนะงับ
มันต้องมีมั้นสิที่เรื่องดีๆเข้ามานะงับ^^

ความรู้สึกแบบนี้เราก็เคยเป็นน้า เครียดบ่อยเหมือนกัน แต่เราต้องเข้มเเข็งไว้นะคะ มองโลกในแง่ดีไว้ แล้วมันก็จะผ่านพ้นไปอย่างดี

สู้ๆ ลุยไปด้วยกันอย่าประมาทน้า~

พยายามเข้านะคะ^^ ขอให้หายดี

ง่ะ ช่วนนี้เครียดอยู่ช่ายมะ
อย่าปัยคิดมาก ร้องไห้บางทีมันก้ดี
มานเปงการปลดปล่อย เพราะเวลาเราร้องเส็ดเราก้จามานั่งทบทวนเรื่องต่างๆ ตรงนี้มานจาเปนอารมที่เรา
จะคิดได้มากที่สุดมั้งนะเราว่า
หลังจากนั้นเราก้จาเข้มแข็งขึ้น
บังคับตัวเองได้มากขึ้นอีก
ว่างๆช้านจาโทรปัยแระกัน มีรายก้โทรมาได้นะ ปัยแระ รักษาสุขภาพน้าทุกๆคน

ไม่รู้ว่าน้องสาวเป็นอะไร แต่ไม่น่าสมเพชหรือน่าทุเรศหรอกนะ
ทุกคนมีความเครียด พี่ว่าการร้องไห้ออกมาคงทำให้ดีขึ้น ร้องออกมาเถอะนะจะได้สบายใจขึ้น

...ถึงจะบอกว่า"ไม่ต้องเป็นห่วง" แต่พี่ก็เป็นห่วงจริงๆนะ
พี่เชื่อว่าน้ำต้องผ่านช่วงเวลาแบบนี้ได้แน่ๆ พยายามเข้านะ

เฮ้ยรูปสวยว่ะ ชอบเว้ยๆ โคดให้ฟีลอ่ะ โฮะๆ

อืม...3 ปี (เหรอ?) ที่แกไม่ได้เป็นเป็นนี้... - - อืม...
แต่จะว่าไปชั้นก็ไม่ได้โมโหแกมานานแร้วอ่ะ ...พูดตรงๆ -*-
ตอนนั้นที่ทะเลาะกันแรงๆก็ม.1 มั้งเนอะ?? เพราะตอนนั้นชั้นยังรับนิสัยแกไม่ได้ ... นิสัยที่ชั้นคิดว่ามัน...เกินไป

พูดตรงๆนะเว้ย...อย่าโกรธกัน ...หรือแกโกรธ TT^TT

ความจริงก็จะจบม.3กันแล้ว ไม่ควรจะมีความทรงจำที่ไม่ดีๆกะใครเป็นพิเศษชิมิ??
ทว่า...ชั้น(ค่อนข้าง)จะทนไม่ได้จริงๆเรยว่ะ - -"
ยังไม่เห็นแกร้องไห้ตอนทาเล้นโชว์(ที่แม่งล่ม -*-)เรยอ่ะ แต่คิดว่าไม่เห็นตูก็นึกสภาพออก...^^"

ในอนาคตอันใกล้ข้างหน้า ...ม.4 หรือว่าชีวิตการทำงานของแกอ่ะ ก็ขอให้แกปรับตัวกับสภาพแวดล้อมให้ได้นะเว้ย
เปลี่ยนอะไรนิดๆหน่อยๆก็ดี...

เขียนมาจนป่านนี้แกคงด่าชั้นตายแล้ว...ไม่พร่ำเพ้อต่อละกัน ไว้เจอกันที่โรงเรียน ...

ปล. เกรดแกเท่าเกรดชั้น วิชาที่ได้ 3.5 ก็คือวิชาเดียวกัน => งานบ้าน... เครียดดดดดดด !!!!!!!!
พวกเราไม่ใช่กุลสตรีใช่มั้ยยยย??
ถ้าไอ้ปิ่นได้4นี่...ถือว่าปิ่นเป็นกุลสตรีที่เพียบพร้อมหรือเปล่า 5555555+
ปล2. รูปสวยโฮกกกกก อีกรอบ ^__________^

เฮ้ยน้ำมึงมีไรก็บอกนะเว่ย...

เอาเถอะหว่ะ ไม่ว่าอะไรจะเกินขึ้น...
เพื่อนก็จะอยุ่ข้างมึงเสมอเว่ย

มองรอบๆ ตัวเอาละกันหว่ะ
ไม่มีใคร ก็มีตู...
หาใครไม่ได้ก็มาหากุเห๊อะ

ปล่อยวางเว่ย.....
ไปนั่งสมาธิกัน แม่กุฝากชวน ^^

ถ้าเราผ่านพ้นช่วงเวลาเหล่านี้ไปได้ เราจะมีความสุขแน่นอนจ้ะ
...ถึงแม้ว่าจะยากลำบากไปบ้าง แต่ก็เราต้องพยายามนะ

สู้ๆจ้ะ
*จุ๊บ*

ไอ่น้ำเอ๋ยยยยยยยยย !
แกรู้ใช่มั้ยว่าชั้นเป็นใคร แกต้องรู้ดิ ห้องเรามีอีดำซักกี่คนกัน = ="

..หวังว่าชั้นคงไม่เม้นช้าเกินไปหรอกนะ .. งุงิๆ

เผอิญวันนี้ไม่รู้จะทำอะไร บอกตรงๆ คิดถึงเพื่อนมากกหว่ะ
อยากคุย อยากตบหัว อยากนั่งล้อชื่อพ่อชื่อแม่เหมือนเมื่อก่อน
แต่ตอนนี้ พวกแก แก แก แก แก แก !!
เอาแต่เรียนนนนนนนนนนนนนนนน !!!!!!!!
ชั้นเลยไม่มีเพื่อนคุย เหงาชิบ T^T

ชั้นเลยมาบล็อกแกไง เผื่อจะเจออะไรเด็ดๆบ้าง
แต่บั่บว่า โอ๊ะโยะโหยววว !! มันเกิดอะไรกับเพื่อนน้ำของชั้น
แกเป็นไรชั้นไม่รู้หรอกนะ แต่แกเขียนซะ .. น่ากลัว

เอาเหอะ ทำใจหน่อยละกัน คอมเม้นอันนี้คงยาวกว่าชาวบ้านเค้า

อาการแบบนี้ มันค่อนข้างเหมือนกับ อาการชั้นเลยหว่ะ
ตอนนั้นชั้นจำได้ ชั้นนั่งร้องไห้อยู่ในห้องนอนทั้งคืน
สาเหตุคืออะไรตอนนั้นชั้นก็ไม่รู้ รู้แค่ว่า ไม่ไหวแล้วว
แล้วพอลองนึกดูดีๆนะ ปัญหาของชั้นมันเล็กนิดเดียวเอง

คือชั้นทุ่มเทกับใครบางคนมาก มากแบบไม่เคยทำให้ใครมาก่อน
เพียงเพื่อแค่อยากจะให้เค้าสนใจ และ มีความสุข
เหมือนคนโง่ที่รู้ว่ายังไงก็เป็นไปไม่ได้ แต่กูจะทำ ประมาณนั้น
แต่เหมือนว่าชั้นจะหลอกตัวเองได้ไม่ตลอดรอดฝั่ง
มันรู้สึกอย่างนั้นแหละ "แย่"แย่มากจนต้องปลดปล่อย
เลยร้องไห้ไง ร้องมันไปอย่างนั้นแหละ ตื่นขึ้นมาวันใหม่
(แปลกมากที่ชั้นก็กลับมาแรดได้อย่างเดิมและอย่างรวดเร็ว)

อาการแบบนี้ชั้นเรียกว่า เหนื่อย !! เว้ย
ไม่ใช่เหนื่อยกายนะ แต่เหนื่อยที่ใจ
การที่เราพยายามทำอะไรที่มันมากเกินไป จนมันถึงที่สุด โดยที่ทำไม่สำเร็จ
หรือ เสียกำลังใจ หมดหวัง ท้อ อะไรเทือกๆนั้นแหละ
มันทำให้เกิดความรู้สึกที่แย่อย่างบอกไม่ถูก
รู้แค่ว่า ชั้นเกลียดความรู้สึกนี้มากซะยิ่งกว่าชอบอิตาบ้านั่นอีก !!

ชั้นก็ไม่รู้ว่าจะใช่อาการเดียวกับที่แกเจออยู่รึป่าว
แต่นี่คือประสบการณ์ที่ใกล้เคียงกะแกตอนนี้ที่ชั้นเคยเจอ
ตอนนี้ชั้นก็เลยทำอะไรบ้าๆอย่างหนึ่ง คือพยายามตัดใจจากไอ้หมอนั่น
แล้วก็รู้ว่ามันยากแค่ไหน การที่จะหลอกตัวเองว่าลืมคนที่ตัวเองชอบบบบบบบได้เนี่ย
และชั้นก็อยู่ได้จนทุกวันนี้ ไม่ใช่ว่าลืมไอ่บ้านั่นแล้วนะ ยังชอบมันเหมือนเดิม
แต่ชั้นมีลิมิตไง ไม่คิดไกลเกินไป และมีความสุขในสิ่งที่ชั้นมี สิ่งที่ชั้นเป็นและสามารถจะเป็น

ชั้นรู้ว่าชั้นคงทำให้แกหายจากอาการบ้านี้ไม่ได้ แต่ชั้นอยากให้แกรู้
ที่ชั้นเขียนมาทั้งหมด เพราะชั้นอยากให้แกมีกำลังใจไง
อ่ะงงอ่ะดิ การที่ชั้นอกหัก (เหอๆไม่ค่อยอยากจะยอมรับเท่าไหร่หรอก แต่มันจริง)
มันเลวร้ายกว่าที่แกเป็นอยู่ชัวร์ ชั้นยืนยันได้
และชั้นก็หายแล้ว ก็ขอให้แกหายเร็วๆนะ คนที่เจอมามากกว่าแก
เจ็บมากกว่าแก ร้องไห้มากกว่าแก สวยมากกว่าแกคนนี้
เป็นห่วง(ถึงแม้จะไม่ค่อยแสดงออก)และรัก
แกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก !!(ถึงแม้ชั้นจะเคยบอกว่าไม่รักแกตาม)

หายเร็วๆนะแก ไว้วันหลังเจอกัน เราค่อยมาหัวเราะในเรื่องโง่ๆที่เราทำไปด้วยกันนะ
ไปและ พิมนานเริ่มเมื่อยยยยยยย จุ๊บบบส์ ๆ

P$. ชั้นเขียนไม่ค่อยเก่ง แต่ทุกอย่างเป็นความรู้สึกที่ชั้นเคยผ่านมาจริงๆ
P$2. ถ้าแกจะเดาว่าไอ่หมอนั่นเป็นใคร ขอร้องอย่าคิดว่าเป็นอิผู้ชายห้องเราเพราะมันไม่ใช่
อย่าทำให้ชั้นรู้สึกสะอิดสะเอียนกับคำว่า แกชอบไอ่เดชใช่มั้ย หรือชอบไอ่ตะวัน ม่ายน้าาา ชั้นคงไม่ได้ยินคำพวกนี้จากปากแกนะ
ชั้นขอร้อง T^T มันน่ากลัวซะยิ่งกว่าซึนามิอีก เฮ้อออออออออออออออออ ~

ที่ชั้นพิมไป ชั้นไม่ได้หมายความว่าแกอกหักหรอกนะ แค่จำเป็นต้องพักเท่านั้นเอง แหะๆ อย่าเข้าใจผิด คนอย่างไอ่น้ำไม่มีวันอกหัก มีแต่จะไปหักอกเค้ามากกว่า อิอิๆ