★ Because I'm a {HERO} ★

หายแล้วล่ะ...........มั้ง?.....

ก็คงไม่หายหมดเต็ม100%หรอกก็คงราวๆ90%กว่าๆน่ะนะ ถ้าไม่เจออะไรๆมากระตุ้นให้คิดมากอีกน่ะ......
ยังไงๆก็ตามก็ขอขอบคุณทุกกำลังใจและคำพูดเตือนสติจากทุกๆคนด้วยนะคะ
แล้วก็ขอโทษที่ทำตัวคิดมากไม่หายมานานจนอาจจะทำหลายๆคนเป็นห่วง.....ขอโทษจริงๆเจ้าค่ะ
เออ...แล้วก็ขอโทษเรื่องรูปโหดๆโรคจิตๆในเอ็นทรี่ที่แล้วด้วยนะคะ.....รู้สึกว่ามันจะทำให้ใครๆหลายคนกลัว...พูดตรงๆตัวเองยังกลัวเลย.....(แต่ก็ชอบนะ....มันสยองดี...)

เอ็นทรี่นี้ก็เลยตั้งใจวาดรูปมาขอบคุณและขอโทษทุกๆคนโดยเฉพาะเลยน่ะค่ะ ยังไงๆก็ตามก็ช่วยรับไว้เถอะนะ

.

.

.

.

.

.

.

.

นี่แหล่ะคือการ"ยิ้ม"ที่แท้จริง...

.

.

.

....แฟนอาร์ตฟูจิรูปแรกในชีวิต...แล้วก็เป็นครั้งแรกด้วยที่วาดคนอื่นนอกเหนือจากน้ำผักกับนังงูเห่า....(โปรดสังเกตถึงความลำเอียงอย่าร้ายกาจ......)
ง่ายๆสั้นๆ ช่างสาวแตกได้.....สุโก้ย....
ภาพร่างจริงๆแล้วทุเรศทุรังมากมาย...แถมตอนแรกๆก็ลงสีได้เหียกบรรลัยมาก.....(ไม่ได้พูดเล่น...นี่พูดจริง...)
ก็เลยฉุนขาดสติแตก...รวมเลเยอร์เส้นกับเลเยอร์สีซะให้รู้แล้วรู้รอดจากนั้นก็บรรเลงลงสีทับเส้นไปเลย
ทั้งๆที่ไม่เคยลงสีทับเส้นทั้งรูปมาก่อนแท้ๆ(สดจัด...)
แต่...มันก็ออกมาเวิร์คนะ ดูดีกว่าตอนแรกๆโขเลย....
เพ้นต์ปากเสร็จก่อนผิวอีก....เอวัง...(ปกติมันจะเพ้นต์ผิวก่อน.....) บีจีก็สิ้นคิดมากมาย...ยั
ดแสงวิ้งๆลงไปดื้อๆเลย...
จงจำไว้นะทุกคนว่าถ้าอีน้ำทำบีจีเป็นแสงเมื่อไหร่นั่นแสดงว่ามันมุขตันเรื่องบีจีไปเรียบร้อยแล้ว...
แต่รูปนี้มีชอบอยู่2ที่อะ หนึ่งคือปากมันชมพูได้ใจ และสองคือสีเสื้ออ่ะ
เพิ่งจะเคยลงสีคู่ตรงข้ามเป็นเงา(ในรูปคือสีแดงกับฟ้า)ออกมาดูบางๆลื่นๆดี ชอบ~

.....จะว่าไปฟูจิรูปนี้น่ะ จะถือกำเนิดมาไม่ได้ง่ายๆถ้าหากไม่ได้เจ้ารูปนั่น....
(ไอ้รูปโรคจิตสุดสยองจากเอ็นทรี่ที่แล้วนั่นแหล่ะ ใครยังกลัวอยู่ก็พยายามลืมๆมันซะนะ...)
ทำไมน่ะรึก็เพราะว่าฟูจิรูปนี้แทบจะใช้เทคนิคเดียวกันหมดกับเจ้ารูปนั่นน่ะสิ
(ถึงจะเชื่อยากก็เหอะ....ก็บรรยากาศรูปออกจะต่างกันราวฟ้ากับเหว...)
จากการที่ได้ลงสีรูปนั้นก็พอจะรู้วิธีเพ้นต์ปาก,รอยแผล,เลือด,แล้วก็มีดไปเรียบร้อยแล้ว....
(ทั้งๆที่ทำระบายอารมณ์แท้ๆนะนั่น กลายเป็นว่าตั้งใจเพ้นต์ไปแหล่ว)

เอาเหอะ....ยังไงๆมันก็ยังมีอาถรรพ์อยู่ดีเพราะไอ้2รูปที่วิธีการเพ้นต์เหมือนกันแต่บรรยากาศต่างกันสุดๆนั่นน่ะ...

..มันดันอยู่ติดกันในPhotobucketของเราพอดี.....

พี่น้องที่คลอดตามกันมา....สินะ...

สยองพิลึกว่ะ....ว่ามั้ย...?

*****************************************

อีกรูปนึง วาดไว้นานแล้วแต่ไม่ได้เอามาลงซักที...

รินารี่ นางเอกผู้ถูกลืมในดีเกรย์แมน.....
พยายามจะวาดให้ดูเหมือนกำลังวิ่งอ่ะ ไม่รู้ว่าออกมาดีรึเปล่า....

*****************************************

ตรงนี้เอาไว้ขอบคุณจากเอ็นทรี่ที่แล้วโดยเฉพาะ(ก็ตอบคอมเม้นท์นั่นแล...)

Okochan :
ขอบใจมากๆเลยนะโอโคจังการเปรีบเทียบตัวเองกับคนอื่นมันชวนให้หดหู่จริงๆนั่นแหล่ะ ก็คนมันเป็นบ่อยๆนี่นา

นังหนาม :
สะใจว่ะที่แกกลัวรูปชั้น 555+ แกมันก็สายSMหน่อยๆยังกลัวนี่แสดงว่ารูปนั้นมันสยดสยองเข้าขั้นชิมิ?
ปล.แกรักชั้น ชั้นก็รักแกว่ะ จุ้บๆ แต้งค์หลายๆ >3<

อินุคุง :
ขออภัยที่ทำให้กลัวรูปฮ่ะ.....แต่วาดมันแล้วข้าพเจ้าสบายใจขึ้นจริงๆนะเอ้อ~
คำพูดเตือนสติของอินุคุงช่วยได้มากมายเลยล่ะ จะพยายามไม่ยึดติดกับเรื่องแบบนี้อีกแล้วล่ะจ้ะ ขอบคุณอินุคุงมากๆจ้ะ!!

ซาเอกิคุง :
เพราะว่าเราคิดมากไปจริงๆนั่นแล....ความจริงแล้วคนที่อายุเท่ากันนี่ก็เข้าใจเรื่องกันดีทุกคนเลยนะว่ามั้ยเจ้าคะ~

tawawakun :
ขอบคุณมากๆเลยนะคะ อุตส่าห์ตามมาจากPKแล้วยังช่วยอ่านปัญหาที่ทำให้ไม่สบายใจของเราและยังเป็นกำลังใจให้อีก ซึ้งใจมากๆเลยค่ะ

kokoro :
ความคิดในเชิงลบนี่จะพยายามลบให้หมดแล้วหันมาลองพยายามในสิ่งที่กลัวว่าจะทำไม่ได้แล้วล่ะค่ะ ขอบคุณและขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะคะ ทั้งๆที่ไม่จำเป็นต้องมาเราห่วงแท้ๆTwT

Riren :
ขอบคุณสำหรับคำพูดเตือนสตินะคะ เห็นด้วยว่ายิ่งอยู่สูงเวลาตกลงมาจะยิ่งเจ็บ ไม่ว่าจะยังไงเราก็จะพยายามทำตามคำแนะนำที่ดีๆของคุณไม่ว่าจะเรื่องเรียนหรือเรื่องเพื่อนค่ะ

พี่ปิ่น :
ซาบซึ้งใจที่เป็นห่วงเหลือเกินพี่~~!!!!!!! โฮกกกก!!!! ดีใจที่เห็นหนูเป็นน้องสาวนะเอ้อ~~!!!(มันก็แหงอยู่แล้วววว ก็หนูเด็กกว่าพี่ตั้งง....ปีแน่ะ /me โดนถีบกะเด็น)ไม่ว่าใครก็ต้องเคยเครียดทั้งนั้นนี่มันก็เรื่องจริงนั่นแหล่ะ...
ว่าแต่พี่ปิ่น....เหตุไฉนหนูไม่เห็นพี่ออนเอ็มเลยล่ะ....อย่าบอกนะว่าออนเอ็มไม่ได้อ่ะ....บู่วๆ ไม่มีคนให้ไซโคอินุไคมันเหงานะรู้ม้ายยยย~!!!!!!!!(ล้อเล่นน่า...)
ปล.ขอบคุณสำหรับปล.ที่ว่ารูปน่ากลัวแต่สวยนะพี่~

สึคาสะจัง :
อยู่ม.3เหมือนกันนี่เข้าใจกันดี~ ขอบคุณมากๆเลยจ้ะ เราจะพยายามให้มากกว่าเดิมละกัน แล้วก็ขอโทษที่ทำให้ตกใจกับรูปจ้ะTwT

jayvan :
รู้สึกว่าคนแถวนี้จะอยู่ม.3กันเยอะจัง... ยังไงก็ตามก็ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะเจ้าคะ

Chidori :
ก็ฉานก็กลับมาเป็นปกติแล้วไง.....ถึงจะปลอบใครไม่เก่งแต่พี่ก็รู้ว่าตูนเป็นห่วงนะรู้มั้ย?
ปล. เอ้อ ไอ้รูปฟูจินั่นน่ะรู้สึกว่าตูนจะเคยบอกให้วาดครั้งนึงเมื่อนานมาแล้ว.....ซึ่งพี่ก็ไม่ได้วาดเนื่องจากวาดเป็นแต่น้ำผักกับงู.....เพราะงั้นนี่ก็ถือเป็นรูปที่พี่วาดให้ละกันนะ

นังชม :
ขี้เกียจพิมพ์ว่ะเพื่อนรัก....มีที่อยากจะพิมพ์เต็มไปหมดแต่เอาง่ายๆสั้นๆไปละกัน ขอบคุณแกเหลือเกิน

เจ๊กานต์ :
ขอบคุณเจ๊มากมายค่าาาา......ว่าแต่...นี่เจ๊อ่านทุกคอมเมนต์หมดเลยเรอะ!!!!
คอมเมนต์ของเจ๊ทำให้หนูซึ้งใจมากๆเลยค่ะ อยากตอบแทนเจ๊จริงๆ หนูร้าาาากกกกเจ๊~!!!!
แล้วเรามาพยายามในชมรมแฟนอาร์ตเล็กๆในNCTด้วยกันนะคะ~!!!!>[]<

B0n3Kitt3n :
ไม่เป็นไรหรอกค่ะคอมเมนต์ทุกคนเมนต์ย่อมมีค่าทั้งนั้น อย่าแบ่งแยกว่าเป็นคนในหรือคนนอกเลยค่ะ
ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอบคุณจริงๆ

ไปรท์ซัง :
เจอเรื่องเพื่อนมาเหมือนกันเลยเข้าใจสินะ...ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มีค่านะ ดีใจจริงๆที่มีคนเป็นห่วง

สุดท้ายนี้ก็ขอขอบคุณและขอโทษทุกๆคนในเรื่องเครียดๆที่ผ่านมาด้วยนะคะ!!! >/|\<

*****************************************