My limit

posted on 10 Aug 2009 22:00 by deviruchi13  in Artwork, Cartoon, Diary

 

คำเตือน ที่สุดแห่งเอนทรี่บ่นประสาทเสียในรอบหลายเดือน

 

 

 

เหนื่อย....

 

 

กลุ้ม....

 

 

โคตรเครียด....

 

 

ทำไมถึงได้กลุ้มกับอนาคตขนาดนี้นะเรา...

เครียดกับตัวเอง มันแย่..มันทำไม่ได้อย่างที่เราคิด

อยากจะทำนั่น นี่ โน่น อยากรับผิดชอบมากกว่านี้ อยากทำให้ได้มากกว่านี้

สุดท้ายก็ทำไม่ได้ มันเกินจะรับไหว

หรือเราไม่สู้เองก็ไม่รู้......

 

 

เวลาอ่านหนังสือ บางทีตั้งใจอ่านหนังสือถึงตีหนึ่ง แต่ซัก5ทุ่มครึ่งก็ไม่ไหว

สุดท้ายหลับคาหนังสือยันตีสาม เป็นแบบนี้มาตลอด

 

 

ทำงานก็เหมือนกัน ใจจริงอยากทำทั้งดรออิ้งและนิเทศน์ได้วันเดียว

แต่เอาจริงๆแค่เจอจับเวลาสามชม.ครั้งแรกก็เครียดแล้ว

จะร้องไห้ ลนไปหมด งานก็ดรอป

อยากฉีกทิ้งจริงจังมากๆ

 

เลวร้ายที่สุด

 

 

อยากข้ามลิมิตตัวเอง

รู้สึกว่าทำไมตัวเราทำได้แค่นี้........

ทั้งๆที่คนรอบข้างเค้าก็ขยัน เค้าทำได้ ทั้งเรื่องเรียน การบ้าน สอบ ทำได้ดีเยี่ยมทุกอย่าง

เหล่าปัญญาชนทั้งห้องที่จะได้มีอนาคตที่ดี..

 

 

แล้วชั้นล่ะ?

 

 

ทำไมถึงทำได้แค่นี้

ความพยายามมันไม่พอ

มันต้องมากกว่านี้ ให้มาก...มาก.....

 

 

เราเป็นพวกพยายามแบบไม่สนตัวเอง

คือตัวเองจะเป็นยังไงก็ช่าง

เป้าหมายต้องมาก่อนเสมอ

ถึงเหนื่อยตายข้าก็เอา

 

เพราะงั้นแหล่ะมันถึงจะได้ตายจริงๆเข้าซักวัน....

 

 

ทั้งๆที่คิดแบบนั้น แต่ชีวิตจริงมันทำไม่ได้

แปปๆก็เหนื่อย ก็ถึงลิมิตตัวเอง

เกลียดมาก ตัวเองที่เป็นแบบนี้

 

 

"อ่อนแอ"

 

 

 

ถ้ามัวแต่เป็นแบบนี้ เมื่อไหร่จะทำได้ในสิ่งที่ตัวเองอยากได้กัน

จะมีวันเอื้อมถึงมั้ยสิ่งที่อยากได้

สุดท้ายก็ไม่มีใครรู้..

สุดท้ายก็ได้แต่พยายาม..

 

เกลียดความรู้สึกที่ต้องพยายามต่อไปโดยไม่รู้จุดหมายจริงๆ...

 

อยากร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออก

มันจุก

อึดอัดใจ

กลัว

คนมันจะเครียด ก็เครียดแหล่ะ เหตุผลรองรับก็ไม่ค่อยจะมี...

ไม่รู้สุดท้ายจะได้หัวเราะหรือร้องไห้กันแน่

อยากข้ามเวลาทิ้งๆช่วงนี้ไปซะจริงๆ....

 

✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖

 

จบ..ได้บ่น...สะใจ..สบายใจ...เหอะ...

หายไปนาน..ไม่ได้อัพบล็อกเลย..เพราะยุ่งอยู่มากๆจ้ะ

ทั้งงานทั้งเรียน มีทุกวัน..

เดี๋ยววันแม่ก็เรียนทั้งวันอีก.......T_T

 

ตอนนี้กำลังพิจารณาตัวเอง ว่าจะไปเฮตะโอนลี่ดีมั้ย

อารมณ์ว่าเหวี่ยง ไม่อยากพบปะผู้คน

ไม่อยากสนุก ไม่อยากพัก ไม่เอา ไม่ต้องการ

มันไม่ใช่สิ่งที่สมควรทำเวลานี้

 

อยากไปติวมากกว่า

แต่ก็มีคนว่าให้พักมั่งเหอะ ตึงเกินไปเดี๋ยวเครียดตาย......

 

เลยไม่รู้จะเอายังไงดี...orz

(สรุปเอ็นทรี่นี้มีแต่บ่น?)

 

✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖

 

ไหนๆก็ไหนๆแล้วแปะรูปมั่ง กันมันโล่งเกินไปจ้ะ..

ยังวาดรูปอยู่นะ ถึงจะไม่มีกะจิตกะใจจะวาดแล้วก็ตาม.....

 

ตอนนี้ขึ้นสมุดเสก็ตใหม่แล้ว วาดเพิ่มแค่3หน้า...

 

หนึ่ง บุคคลประจำบล็อกน้ำ รักเธอเสมอมิเสื่อมคลาย

 

 

สอง วาดเล่นสาวน้อย และสีไม้โดรานิญโญ่

 

 

สาม ดรอสะอิ้งเล่นในห้อง(ยางลบตอนนี้ก็หายไปไหนไม่รู้แล้ว)และตัวละครที่ปันใจชอบช่วงนี้...

 

 

หมดแล้ว..วาดน้อยมาก..ใครก็ได้ช่วยจุดไฟในตัวที...

 

 

 

มาบ่นแค่นี้ล่ะค่ะ...ฮือ.........

ปล1.ยังคิดอันดับวิชาความถนัดศิลป์ของศิลปากรนอกจากนิเทศน์ศิลป์ไม่ออก..

ปล2.พรุ่งนี้ไปติวยันเที่ยงคืน..วันแม่ก็ยุ่งทั้งวัน..

ปล3.ช่วงนี้โคตรติดการ์ตูนเรื่องนี้....


"Shibatora"หรือ"ลางสังหาร" ของVBKค่ะ อร้าย....

 

ตอนแรกซื้อมาลองของก่อนเล่มนึง...วันต่อมาไปเหมาหมดทุกเล่ม...orz

ไม่มีอะไร...แค่จะบอกว่าหนุกโคตร..

และปิ๊งหนุ่มถึงสองคนในเรื่องนี้...

 

คือคนนี้

       

 

และคนนี้(ที่วาดแฟนอาร์ตลงกระดาษแผ่นที่3ด้านบนน่ะจ้ะ)

 

 

 

ยูจิคุงและมุระคุง...

ไว้วันหลังถ้าว่างจะมารีวิว....

 

จบการเหวี่ยงแต่เพียงเท่านี้...สะใจที่ได้บ่นแล้ว ลาล่ะค่ะ...orz

 

✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖

 

Tags: shibatora, กลุ้ม, ต้องเอ็นต์, บ่น, เครียด16 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

มูระคุง น่ารักจังเลยคะ
แพ้ผู้ชายเปิดเถิก

#1 By " Barking Dogs. " on 2009-08-10 22:05

แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย~~~

รูปในสมุดเจิม3รูปน่ารัก

ไอหนุ่มหัวเขียวนั่นใคร(โมเอะสิ้นดี!)

#2 By 【sayo★】 on 2009-08-10 22:07

พี่น้ำใจเย็นๆ คนเราไม่ใช่เทพเจ้าที่จะทำอะไรได้ทุกอย่างตามที่ต้องการ

ไม่ต้องไปดูว่าทำไมคนนู้นทำได้คนนี้ทำได้แต่เราทำไม่ไ่ด้แบบนั้นจะเป็นการกดดันตัวเองเปล่าๆ

อย่าท้อเลย อย่าหักโหมจนเกินไป คนเรามีขีดจำกัดไม่เท่ากัน

ที่สำคัญหนูว่าพี่น้ำได้พยายามมันถึงที่สุดแล้วต่างหาก อย่ามองว่าได้แค่นี้ แต่ต้องมองว่าเราได้ขนาดนี้แล้วนะ

ความพยายามไมไ่ด้ไร้จุดหมายหรอก แต่ความสำเร็จจะมาช้ามาเร็วก็เานั้นเอง

ตราบใดที่เราได้พยายามแล้วก็ยังดีกว่าเราไไ่ด้พยายามเลยไม่ใช่เหรอพี่?

หนูไม่รู้ว่าหนูจะพูดตรงประเด็นรึเปล่านะ= =" ไมู่้ว่าจะเข้าใจสิ่งที่พี่พูดมากหรือน้อยแคไ่หนด้วย

ยังไงก็อยากจะบอกว่าเป็นห่วง ไม่อยากให้เครียดมากจนเกินไป

แต่ก็เข้าใจอะนะ ม.6 มันต้องเครียด แต่ก็ห่วงตัวเองหน่อยละกัน

สู้ๆนะเป็นกำลังใจให้ เดี๋ยวมันก็ผ่านไปเองแหละ

สุดท้ายนี้อยากบอกว่าอ่านชิบาโทระเหมือนกัน สนุกมาก เป็นการ์ตูนที่อ่านแล้วติดมากๆเหมือนกัน

แต่หนูกลับชอบพระเอกแฮะ โมเอ้ๆ ฮ่าๆ

#3 By moname on 2009-08-10 22:13

เมื่อข้ามตรงนี้ไปแล้วหันมามองอีกที จะรู้ว่า มันเล็กน้อยจริงๆค่ะน้ำ...

เข้าไปสัมผัสจริงๆแล้ว...อา มหาลัยก็เฟลนอยแตกได้ทุกวี่วัน

พยายามเข้านะลูก ทำได้น่าน้ำ สู้ๆนะ

#4 By Judus_Shan on 2009-08-10 22:15

เอาเว้ย ดับเครื่องชนซะ
ทำให้เต็มที่ ดีกว่ามาเสียใจภายหลังที่ไม่ได้ทำ

ชิบะโทระ ชอบเหมือนกัน <33
ชอบคนเขียนคนนี้สุดๆเลย

#5 By z e e n i n e ✖✖ on 2009-08-10 22:31

อย่าคิดมากสิจ้ะน้องน้ำ
พี่ก็เคยผ่านช่วงนี้มา ก็รู้ดีว่ามันยากลำบากมาก แล้วก็เหนื่อยมากๆด้วย
แต่ชีวิตเราไม่ได้มีแค่นี้สักหน่อย อย่าท้อไปเลย

การวาดรูป มันคือสิ่งที่น้ำรัก ที่น้ำชอบใช่ไหมล่ะ
ขอแค่เราทำมันไปตามที่ใจรัก ใจเราต้องการ มีความสุขกับมันก็พอ
อย่าไปเครียด อย่าไปคิดมากกับมัน
ไม่งั้นสุดท้ายสิ่งที่น้ำรัก จะกลายเป็นการทรมาน+กดดันตัวเองเปล่าๆนะจ้ะ

อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นเลย เพราะมาตรฐานของคนแต่ละคนมันก็ไม่ได้เท่ากันอยู่แล้ว
สำคัญตรงที่เราได้พยายามสุดความสามารถแล้ว และเราก็ควรจะภูมิใจกับมันสิ!!

ยังไงก็สู้ๆ อย่าท้อถอย ถ้าเหนื่อยก็ขอให้หยุดพักบ้าง อย่าฝืนตัวเองเลยนะ

และสุดท้ายก็ขอให้จำเอาไว้เสมอว่า

"จงทำในสิ่งที่รัก"

อย่าให้สิ่งที่รักกลับมาทำร้ายตัวเราเองเลยนะ

เป็นกำลังใจให้จ้ะ สู้ๆ!!!

#6 By Rosaria [It's my WAY] on 2009-08-10 22:52

อยากให้ลองคิดว่ามันเป็นเรื่องสนุกดูน่ะค่ะ
แบบว่า วาดรูนิเทศฯงี้ ลองคิดแบบว่า ถ้าวาดงู้นงี้คงฮาดี
/แต่อย่าเผลอทำลงไปล่ะ

เรื่องอ่านหนังสือมันบังคับกันไม่ได้ล่ะค่ะ
ลองพยามเท่าที่ตัวเองทำได้ดู
เพราะถึงเอาชั่วโมงมานับ แต่อ่านไปไม่เข้าหัวก็ไม่มีประโยชน์นะ

สู้ๆค่ะ
เป็นกำลังใจให้

ลองระบายออกมามั่งนะจะดีขึ้นbig smile

#7 By Micky" on 2009-08-10 22:58

น่ารัก

#8 By b-padung Studio on 2009-08-11 00:27

และแล้วเวลาก็จะผ่านไป ...แนะนำให้พักมั่งอ่ะจ่ะ ทางสายกลางยังไงก็ดีที่สุด อดทนไว้นะ
ชอบโทระจังล่ะ

#9 By ■ TamaRPG ■ on 2009-08-11 10:07

ก่อนอื่นใจเย็นๆนะคะน้ำ
สิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณน้ำมันไม่ได้เกิดกับคุณทำคนเดียวหรอกนะคะ อย่างทางนี้ก็เห็นบ่อยมากๆเลย
คิดว่าวันนี้จะทำอย่างนี้ๆๆๆๆให้ได้ แต่สุดท้ายก็ไม่ทันทุกทีเลย
แต่อย่างน้อบที่สุดเราก็มีเป้าหมายนี้คะ ทุกวันๆทำไปแบบมีเป้าหมาย เราว่าน้ำน่าชื่นชมจะตายไปที่อยากจะรับผิดชอบให้เยอะขึ้น พอมองเห็นขีดจำกัดของตัวเองแบบนี้แล้วก็ลองลดเป้าหมายดูสิคะ พอทำสำเร็จแล้วเราก็ค่อยๆเพิ่มไปก็ได้
ยิ่งเป็นคนที่มีความพยายามแบบน้ำรับรองไม่หนักกว่าแรงหรอกค่ะ แต่ท้ารู้สึกว่าไม่ไหวก็พักเถอะนะคะ เป็นอะไรไปผู้ปกครองคงเศร้าใจ
ที่เห็นคนอื่นทำได้อาจเป็นเพราะเขาทำน้อยกว่าเราก็ได้นะ แต่คนเราขีดจำกัด ความอดทนไม่เท่ากันอยู่แล้ว อย่าเครียดเลยนะคะ
เรื่องอนาคตถือเวลาเราก็ตัดสินใจได้เอง บางทำมันอาจจะไม่ได้เป็นไปอย่างที่เราต้องการ100% แต่นี้ล่ะค่ะ คือชีวิต
ยังไงก็สู้ต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ!
สู้ๆ!!!

#10 By Junez-chan~ on 2009-08-11 11:24

อารมณ์คล้ายตูเหลือเกิน OTZ

ยิ้มไม่ออก ร้องไห้ไม่ได้...


ได้แต่นั่นคิดทุกวันๆว่าเมื่อไหร่มันจะมีวันที่เราสำเร็จซะที รอบข้างมีแต่คำว่า พยายามต่อไป พยายามต่อไป ยังไม่ดี พยายามอีกนะ พยายามอีก....

ต้องพยายามอีกเท่าไหร่มันถึงจะพอ??

ตูเหนื่อยนะเนี่ย... เหมือนว่ายน้ำอยู่ในทะเล แต่แทนที่จะว่ายเข้าฝั่ง เห็นเป้าหมายอยู่ตรงนั้นลิบๆ กลับเหมือนว่ายออกนอกฝั่งไปซะมากกว่า ชีวิตตูทำไมมันว่างเปล่าเหลือเกิน ได้แต่กลัวว่าสักวันตูอาจจะจมน้ำตาย....

แต่ก็นั่นแหล่ะ....


มันก็ได้แต่ "พยายามต่อไป" OTZ

#11 By KUN as [Harao+Rui+Komui] on 2009-08-11 17:42

ใจเย็นๆนะคะนําซัง

ชีวิตคนเรามีทั่งสุขและทุกข์ ทุกๆคนย่อมเคยเจอประสบการณ์ที่ที่แย่ที่สุดในชีวิตมาแล้ว แต่ว่าเราก็ยังไม่ได้หยุดอยู่แค่จุดนั้นค่ะ
เราผ่านจุดนั้นมาได้เพราะความพยายามของตัวเราเอง

กาลเวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ เราก็ควรทำปัจจุบันให้ดีที่สุด
แล้วการเปลี่ยบเทียบกับคนอื่นยังเป็นการกดดันตัวเองอีกด้วยนะคะ เพียงแค่นําซังตั้งใจทำให้ดีที่สุด ทำไปเรื่อยๆไม่ต้องรีบร้อนแต่ขอแค่มีความตั้งใจ ผ่อนคลายบ้าง
ความพยายามของนําซังก็จะประสบผลสำเร็จได้แน่ค่ะ

เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆconfused smile

#12 By NaShi~ Y เรท on 2009-08-11 18:10

น้ำไม่ได้อ่อนแอหรอก

แกเข้มเเข็ง แกสู้ได้

เชื่อสิ

//จับซบอก

ยาราไนก้า!

#13 By SENSHA ♫ on 2009-08-11 18:18

ด้วยความที่เรามองโลกไม่เหมือนกันนุคงพูดอะไรได้ไม่มากนะจ๊ะน้ำจ๋า แต่ว่าฟังๆความเห็นนุหน่อยก็ดี อย่าเครียดๆ

คนเรามันไม่เหมือนกัน จะเอามาเปรียบเทียบกันน่ะมันไม่ได้หรอก คนที่มีพรสวรรค์เค้าก็มีมาแต่เกิด
คนที่มีพรแสวงเค้ามีความสามาถรที่จะเรียนรู้และปรับตัวได้ดี ถ้าบอกว่าจะขยัน จะทุ่มเทให้ได้มาก
คล้ายๆเครื่องจักร แต่คนเรามันก็มีลิมิตเตอร์อยู่เหมือนกันนะ ถ้าโหมทำอะไรเกินไปมันจะโอเวอร์ฮีทเอาได้
ดังนั้นถ้าจะทำอะไรอย่าฝืนตัวเองจะดีที่สุด เลือกทำในสิ่งว่าใช่ในช่วงเวลาและจังหวะที่เหมาะสม
ผลลัพธ์ที่ได้อาจจะดีกว่าการฝืนทำอะไรในเวลาที่เราไม่พร้อมหรือทำหลายๆมากจนเกินมือตัวเองไป

อยากก้าวข้ามลิมิตตัวเอง มันก็ได้นะไม่ใช่จะไม่ได้ แล้วแต่ว่าจะประมาณตัวเองไว้แค่ไหน
แต่ให้คิดซะว่าเวลาที่เครื่องจักรมันทำงานมากจนโอเวอร์ฮีท ถ้ายังใช้มันต่อไปมันก็ใช้ได้อยู่เหมือนกัน
แต่คุณภาพอาจจะต่ำลง และอาจจะทำให้ประสิทธิภาพการใช้งานเสื่อมลง อายุขัยการใช้งานสั้นลงก็ได้
คนเราก็เหมือนกันนั่นแหละ ถ้าฝืนตัวเองร่างกายทำงานหนัก ระบบภายในเราอาจจะปั่นป่วนก็ได้
ในแง่ของจิตใจ จิตใจของคนเรานี่วิทยาศาสตร์ยังเข้าไม่ถึงด้วยซ้ำนะ คนที่จิตแข็งหน่อยก็ดีไป ถึกบึกบึน
แต่คนที่คิดว่า อ่อนแอ่ เนี่ย ถ้าไปเร่งรัดตัดตอนพยายามให้มันแข็งแกร่งขึ้นเลยทันทีมันไม่ได้หรอกนะ
ค่อยๆเป็นค่อยๆไป สุดท้ายทางเลือกที่ดีที่สุดก็จะออกมาเองนั่นแหละ

ก็คิดว่าน่าจะรู้อยู่แล้วนะ คนเรียนเก่งถ้าไม่มีความสุข ก็คงจะใช้ชีวิตไม่คุ้มค่าเท่า คนเรียนไม่เก่งแต่มีชีวิตที่เป็นสุข
ก็เหมือนอย่างที่คนอื่นบอก ทำในสิ่งที่ชอบ แล้วต้องชอบที่จะทำมันด้วย แล้วทุกอย่างจะไปได้ด้วยดีเอง
อาจจะมีเครียดบ้างเพราะอยากให้ผลลัพธ์ออกมาดีแต่ก็ต้องเข้าใจว่า ได้เท่าไหนก็เท่านั้นแหละนะ!

เอาเป็นว่า สู้ๆนะ! พยายามไปพร้อมๆกัน ^^/

#14 By unerase* on 2009-08-11 20:24

ถ้าลองมองโลกในแง่ดี ..ยังไม่เคยมีใครอ่านหนังสือสอบจนตายฮะ....= =" ไม่ใช่แระ

อย่างมากก็เครียดบ้าง สมองระเบิดกันไปบ้าง...
บอกได้แค่ว่าสู้ๆต่อไปละกัน จะพักบ้างก็ดูแล้วแต่ตัวเองรับได้ ถ้าพักมากเกินไปจนเครียดก็อย่า เรียนมากไปจนไม่สบายก็อย่าเหมือนกัน อยู่ตรงกลางๆเหลือบไปทางตึงหน่อยน่ะดีแล้ว(สำหรับเรื่องนี้นะ)
คนที่จะเอนท์แล้วไม่เครียดนี่สิ น่าห่วง..เพราะมันจะไม่มีแรงผลักดันใดๆในการเตรียมตัวเอาน่ะ

คงบอกได้แค่ว่าสู้ต่อไปเถอะ
จะเป็นกำลังใจให้นะ

#15 By AY-jin on 2009-08-11 21:17

เฮ่อ อ่านที่พี่น้ำบ่นแล้วหันมามองตัวเอง เรายิ่งกว่าอีกค่ะ
เพราะไม่รู้จุดหมายอยู่ตรงไหน จะเข้าอะไรก็ยังไม่รู้เลยจริงๆ
แม่ก็อยากให้เลือกพวกวิทย์เอาไว้ แต่ไอ้เราก็กลัวจะไม่ติด แบบว่าไม่เก่งพอจะสู้ใครได้
แค่คะแนนในห้องก็แย่แล้วค่ะ เด็กบ้านนอกก็งี้ -*-

ช่วงหลังๆก็เครียดเหมือนกันค่ะ กินข้าวไม่ลงมาสองวันแล้ว พะอืดพะอมไปหมด แย่จริง

งานเฮตาเลียเราก็เคยอยากไปค่ะ แต่ตอนนี้ความอยากลดลงมาก ด้วยความเครียดทั้งหลายทั้งปวง
ว่าจะถามพี่น้ำพอดีเลยว่าไปรึเปล่าคะ ถ้าไปรบกวนบอกเราด้วยเน่อ เผื่อจะลองคิดดูอีกทีว่าจะไปไม่ไป

ปล.รู้สึกแบบเดียวกับพี่น้ำนั่นล่ะค่ะ ณ ตอนนี้ ไม่ค่อยอยากพบปะใคร

#16 By [Sora] -Mode : รักครอบครัว- on 2009-08-11 21:57